Εκτύπωση

Οικονομία και Ανάπτυξη

Καταχώριση Θέσεις

anaptixiΟικονομία δεν είναι, μόνο, αριθμοί. Είναι άνθρωποι. Είναι ψυχολογία. Πολλές φορές είναι αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία: αν οι άνθρωποι πιστέψουν ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα, θα κινηθούν περισσότερο, θα ξοδέψουν περισσότερο, θα επενδύσουν περισσότερο και, ναι, τα πράγματα θα πάνε καλύτερα.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Η Οικονομία δεν είναι, μόνο, αριθμοί. Είναι άνθρωποι. Είναι ψυχολογία. Πολλές φορές είναι αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία: αν οι άνθρωποι πιστέψουν ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα, θα κινηθούν περισσότερο, θα ξοδέψουν περισσότερο, θα επενδύσουν περισσότερο και, ναι, τα πράγματα θα πάνε καλύτερα. Αν πιστέψουν ότι οι Τράπεζες θα καταρρεύσουν, θα τρέξουν όλοι να αποσύρουν τις καταθέσεις τους και, ναι, θα καταρρεύσουν.

Σήμερα το μέγα ζητούμενο είναι η ανάπτυξη. Όμως, ανάπτυξη με ένα αδηφάγο, δυσκίνητο και αναποτελεσματικό κράτος αποκλείεται να υπάρξει. Ποιος επενδυτής – Έλληνας ή ξένος - θα πετάξει την περιουσία του στη μαύρη τρύπα της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας; Ενώ οι ανευθυνοϋπεύθυνοι του Υπουργείου Ανάπτυξης κάνουν ταξίδια προσέλκυσης επενδυτών, σπαταλώντας το υστέρημα του Έλληνα σε έξοδα μετακίνησης και διαμονής μια ολόκληρης κουστωδίας «υπηρεσιακών παραγόντων», σε ακριβά ξενοδοχεία, ενώ συμμετέχουν σε διεθνείς εκθέσεις με τεράστια περίπτερα και με πολυτελή έντυπα, την ίδια στιγμή στα συρτάρια των Υπουργείων αραχνιάζουν επί χρόνια επενδυτικές προτάσεις δεκάδων δις, γιατί οι «αρμόδιοι» βαριούνται ή δεν ξέρουν πώς να τις προχωρήσουν ή απλώς περιμένουν τη μίζα τους. Οι επενδύσεις όμως δεν έρχονται με παρακαλητά. Έρχονται μόνες τους! Αρκεί να διαπιστώσουν ότι υπάρχει ευνοϊκό κλίμα, φιλικό περιβάλλον, σταθερότητα και προοπτική κερδοφορίας.

ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Πριν, επομένως, μιλήσουμε για την επανεκκίνηση της οικονομίας, καλό είναι να «επανεκκινήσουμε» την κοινή λογική, λαμβάνοντας υπόψη τα εξής:

  • Το ουσιαστικό πρόβλημά μας δεν είναι το χρέος, αλλά ο μηχανισμός που το δημιουργεί. Ακόμα και ολόκληρο να μας το διέγραφαν, το παρασιτικό πολιτικό προσωπικό με τους πελάτες του (του Δημόσιου και του Ιδιωτικού τομέα) θα το ξαναδημιουργούσαν σε χρόνο dt.

  • Η ευημερία μας ήταν «πλαστή». Όλοι μας – μηδενός εξαιρουμένου – ακόμα κι αν δουλεύαμε και πολύ και σκληρά, είχαμε αμοιβές και μισθούς που ήταν μεγαλύτερα από αυτό που παράγαμε. Βεβαίως, το συνεργείο που έχτιζε το εξοχικό του διαπλεκόμενου ή του διεφθαρμένου δεν συμμετείχε στην απάτη. Όμως, εμμέσως, ωφελήθηκε από αυτή. Το χρήμα που έρεε άφθονο και προέρχονταν από δανεικά – διαχύθηκε στις τσέπες όλων.

  • Σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται στην 30η θέση από πλευράς επιπέδου τιμών και αμοιβών και στην 90η (πίσω από FYROM, Boυλγαρία, Μποτσουάνα...) από πλευράς ανταγωνιστικότητας. Τέτοιο εύρος δεν έχει καμία χώρα στον κόσμο! Θα «ξαναβγούμε μπροστά» όταν αυτά τα δύο μεγέθη εξισωθούν. Είναι εγκληματικό να εξισωθούν μόνο προς τα κάτω! Μπορούμε να αντέξουμε μια σχετικά μικρή υποχώρηση τιμών και αμοιβών ανεβάζοντας ταυτόχρονα την παραγωγικότητα. Το αντίθετο θα σήμαινε πλήρη κατάρρευση – ανατροπή κάθε οικονομικού προγραμματισμού των νοικοκυριών – απόλυτη ένδεια και ανθρώπινες απώλειες. Ναι, νεκρούς, από πείνα, από παγωνιά, ή από μάχες για τα αποφάγια πάνω από έναν κάδο απορριμμάτων.

  • Υπάρχουν δύο σενάρια από δω και μπρος: το δύσκολο και το εφιαλτικό. Τρίτο δεν υπάρχει. Το εφιαλτικό είναι η χρεοκοπία, ή έξοδος από το ευρώ και η επιστροφή στον πληθωρισμό (και την πείνα) της κατοχής. Το δύσκολο είναι να πάρει ξανά μπροστά η παραγωγική μηχανή της χώρας και να αποκτήσει εξαγωγικό προσανατολισμό. Για να το πετύχουμε χρειαζόμαστε μεταρρυθμίσεις σε όλα τα επίπεδα, ώστε η δημιουργικότητα των Ελλήνων να απελευθερωθεί από τα βαρίδια του κρατισμού και της συνεπακόλουθης διαφθοράς.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Υποστηρίζουμε την ελεύθερη οικονομία της παραγωγής, που διασφαλίζει και προάγει την υγιή επιχειρηματικότητα του Ιδιωτικού Τομέα σαν τον κύριο πυλώνα ανάπτυξης της χώρας, στο πλαίσιο ενός σύγχρονου και ευνομούμενου ευρωπαϊκού κράτους.  Δημιουργούμε νέο ορθολογικό, αναπτυξιακό μοντέλο λειτουργίας της οικονομίας.

Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι με τον όρο «ελεύθερη οικονομία» δεν εννοούμε την ασύδοτη κερδοσκοπική συμπεριφορά, που από το 1990 και ύστερα μετέτρεψε την παγκόσμια οικονομία σε ένα τεράστιο καζίνο. Σε παγκόσμιο επίπεδο, πιστεύουμε ότι πρέπει το συντομότερο δυνατόν να τεθούν νέοι ρυθμιστικοί κανόνες, ώστε η παρασιτική οικονομία των τοξικών παραγώγων να μην στραγγαλίσει εντελώς την οικονομία της παραγωγής (η οποία ήδη εμφανίζει έντονα δείγματα ασφυξίας).

Το ζητούμενο είναι ένα μετακαπιταλιστικό μοντέλο που να βάζει νέους όρους στο οικονομικό «παιχνίδι». Όμως, καθώς η οικονομία είναι πλέον παγκοσμιοποιημένη, αυτοί θα πρέπει να τεθούν και να ισχύουν σε παγκόσμιο επίπεδο, κάτι που δεν είναι μόνο οικονομικό πρόβλημα - είναι κυρίως πολιτικό.

Ως ελεύθερη οικονομία ορίζουμε την οικονομία χωρίς τις στρεβλώσεις που προέρχονται από συντεχνιακά προνόμια που αποκτήθηκαν μέσω πολιτικών μηχανισμών. Το κράτος είναι ο εγγυητής της εφαρμογής των κανόνων. Δεν είναι επιχειρηματίας. Δεν είναι «συνεταίρος». Δεν είναι, πολύ περισσότερο, αντίπαλος του ιδιώτη. Η σχέση κράτους - ιδιωτικής οικονομίας μπορεί να παραλληλιστεί με το back office και το front office μιας εταιρείας. Οι μεν βοηθούν τους δε ώστε να έχουν όσο δυνατόν περισσότερες πωλήσεις διότι από αυτές πληρώνονται όλοι. Μπορούμε να φανταστούμε το τμήμα marketing μιας εταιρείας να ζητάει μίζα από τους πωλητές για να τους δώσει τα έντυπα προώθησης των προϊόντων της;

Συζητήστε αυτό το άρθρο στο χώρο του Φόρουμ (21 απαντήσεις).