Εκτύπωση

Ναυτιλία

Καταχώριση Θέσεις



Κρουαζιέρα

Πριν από αρκετά χρόνια, τα ελληνικά κρουαζιερόπλοια κυριαρχούσαν στη Μεσόγειο, ενώ τώρα έχουν απομείνει ελάχιστα. Οι μαξιμαλιστικές θέσεις των συνδικάτων, οι οποίες δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τις παγκόσμιες εξελίξεις, αλλά ούτε και τα συμφέροντα της οικονομίας και παραβλέποντας ότι ελάχιστοι νέοι θέλουν να δουλέψουν σε πλοία σε κατώτερες θέσεις, έχουν σχεδόν αφανίσει την ελληνική κρουαζιέρα. Οι ίδιες ακραίες θέσεις και η ατολμία του φθαρμένου πολιτικού συστήματος έχουν αποτρέψει το άνοιγμα σε ξένες εταιρίες (ΚΑΜΠΟΤΑΖ). Η Ελλάδα και ο Πειραιάς ειδικότερα, είναι σε στρατηγικό σημείο, ώστε να γίνει το κέντρο, από το οποίο θα ξεκινάνε και θα τερματίζουν οι κρουαζιέρες στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτή τη στιγμή, τα κρουαζιερόπλοια χρησιμοποιούν την Ελλάδα μόνο σαν σταθμό και όχι σαν βάση.

Η κρουαζιέρα είναι ένας ραγδαία αναπτυσσόμενος τουριστικός τομέας με πολλά οφέλη, τα οποία οφέλη δεκαπλασιάζονται σε περίπτωση που η χώρα μας γίνει βάση αυτών των νέων «υπερκρουαζιερόπλοιων». Οι παγκόσμιες εταιρίες κρουαζιέρας είναι θετικές στο να επενδύσουν στις υποδομές των λιμανιών, για να μπορούν αυτά να εξυπηρετήσουν τα πλοία τους, αλλά δεν το κάνουν γιατί η ελληνική οικονομία δεν είναι ελκυστική στις επενδύσεις. Ενώ το καμποτάζ έχει αρθεί εδώ και λίγα χρόνια η ύπαρξη αρκετών γραφειοκρατικών προϋποθέσεων δεν έφερε να αναμενόμενα αποτελέσματα. Αυτό, σε συνδυασμό με ακραίες συμπεριφορές συνδικάτων (Ζενίθ) έχει κάνει τη χώρα μας αφιλόξενη στα ξένα κρουαζιερόπλοια και καμία τέτοια εταιρία δεν διακινδυνεύει καθυστερήσεις, σε ένα πλοίο αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων. Το πρόσφατο πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Ανάπτυξης καταργεί πολλές γραφειοκρατικές διατάξεις και είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Το μεγάλο ερωτηματικό είναι κατά πόσο υπάρχει η πολιτική βούληση να εφαρμοστούν οι νόμοι που ψηφίζονται.

Προτάσεις:
• Πλήρης κατάργηση του Καμποτάζ

• Τήρηση νομιμότητας, που θα εξασφαλίσει την απρόσκοπτη χρήση των λιμένων.

• Αναβάθμιση λιμανιών και των υποδομών γύρω από αυτά σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα.

Ακτοπλοΐα

Λόγω της γεωγραφικής μορφολογίας της Ελλάδας, η δυνατή και υγιής ακτοπλοΐα είναι στρατηγικής σημασίας. Η νησιωτική Ελλάδα στηρίζεται στην ύπαρξη αξιόπιστης ακτοπλοΐας και το κόστος ζωής και των υπηρεσιών στα νησιά, εξαρτάται άμεσα από το κόστος μεταφορών. Είναι ζωτικής σημασίας να μειωθεί αυτό το κόστος, το οποίο κατά κύριο λόγο επηρεάζεται από κρατικές αποφάσεις (φόροι στα καύσιμα, ΦΠΑ, διάφορα τέλη υπέρ τρίτων, μισθολογικό κόστος). Ένα επιβατηγό πλοίο, προκειμένου να διατηρηθεί δρομολογημένο, θα πρέπει να καλύπτει με την καθημερινή του λειτουργία το κόστος καυσίμων και πληρώματος. Αυτό σημαίνει ένα κόστος περί τα 50.000 ευρώ την ημέρα, το οποίο μαζί με τα υπόλοιπα έξοδα (χρηματοοικονομικά, συντήρηση, λιμενικά τέλη, διοικητικά έξοδα τελών κ.λπ.) ξεπερνά τα 70-80.000 ευρώ την ημέρα. Με τις σημερινές πληρότητες, είναι αδύνατον να καλυφθεί το κόστος αυτό, παρά μόνο ορισμένες ημέρες της θερινής περιόδου.

Η ακτοπλοΐα έχει κάνει σημαντικά βήματα και έχει εκσυγχρονίσει σε μεγάλο βαθμό το στόλο της. Οι πρόσφατες αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων, καθώς και η πτώση της κίνησης, έχουν φέρει αυτές τις εταιρείες σε κίνδυνο χρεοκοπίας, γεγονός το οποίο θα επηρεάσει αρνητικά εκατοντάδες εργαζόμενους, αλλά και την επικοινωνία με τα νησιά.

Είναι γεγονός, ότι οι μισθοί των Ελλήνων ναυτικών είναι πολύ υψηλοί και σε συνδυασμό με την ακαμψία του συστήματος, το οποίο επιβάλλει σε ένα πλοίο να έχει την ίδια σύνθεση πληρώματος χειμώνα - καλοκαίρι, θα οδηγήσει σε βέβαιο μαρασμό των εταιρειών. Οι ακτοπλοϊκές γραμμές δίδονται στις εταιρίες με παρωχημένες και πολλές φορές αδιαφανείς διαδικασίες και δεν ακολουθούν τη λογική της αγοράς. Πρέπει να ξεκαθαριστεί το καθεστώς αδειοδότησης, ώστε να πάψει η διαπλοκή μεταξύ πολιτικών και ακτοπλόων εφοπλιστών.

Ένας άλλος παράγοντας που δυσχεραίνει τη σωστή λειτουργία του τομέα, είναι η μη εφαρμογή Ευρωπαϊκών κανονισμών, που επιτρέπουν την ελεύθερη λειτουργία πλοίων με κοινοτική σημαία και κοινοτικό πλήρωμα.

Πρώτα απ’ όλα είναι η Πολιτεία να καταλάβει ότι υπάρχει στρατηγικός κίνδυνος για τη συνοχή της χώρας μας εάν, ως αποτέλεσμα των ανεπαρκών ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών και ναυτιλιακής πολιτικής,  τα νησιά της περιφέρειας σιγά - σιγά χάσουν τον πληθυσμό τους, επειδή λίγος κόσμος θα θέλει να ζήσει εκεί.  Ήδη ο αριθμός των κατοικημένων νησιών έχει μειωθεί σε σχέση με εκείνον προπολεμικά. Και αν δεν θέλουν να ζήσουν Έλληνες στα νησιά μας, είναι βέβαιο ότι θα θελήσουν κάποιοι άλλοι. Είναι επομένως στρατηγική υποχρέωση του Ελληνικού Έθνους στο σύνολό του, να διατηρήσει τη συνοχή της νησιωτικής Ελλάδας, εκεί όπου δεν συμφέρει στον ιδιώτη εφοπλιστή να το κάνει.

Προτάσεις:

• Πλήρης απελευθέρωση των ακτοπλοϊκών γραμμών και αδειοδότηση με πλειοδοτικό διαγωνισμό, στον οποίο θα μπορούν να λάβουν μέρος κοινοτικές εταιρίες με τον όρο της αμοιβαιότητας και αφού πληρούν συγκεκριμένες προδιαγραφές ασφάλειας.
• Απελευθέρωση σύνθεσης πληρωμάτων και στα πλοία με ελληνική σημαία.
• Σύμπραξη ιδιωτικού τομέα για την αναβάθμιση των terminals στα λιμάνια, με τη μορφή μακροχρόνιας μίσθωσης (Leasing).
• Τα έσοδα του δημοσίου από τους πλειοδοτικούς διαγωνισμούς θα πηγαίνουν αυτούσια στην επιδότηση των άγονων γραμμών.
• Προώθηση συστήματος (hub & spoke), ώστε να δημιουργηθούν / αναβαθμιστούν σε στρατηγικά σημεία λιμάνια, τα οποία θα εξυπηρετούν τοπικές γραμμές, μεταξύ κοντινών νησιών, ώστε να μην γίνονται όλα μέσω Πειραιά.
• Προώθηση συγκοινωνίας με υδροπλάνα.

Αναγνωρίζουμε όμως, ότι η πλήρης απελευθέρωση της ακτοπλοΐας θα καταργήσει θέσεις εργασίας. Δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να αγνοηθεί αυτή η πραγματικότητα. Προτείνουμε λοιπόν τη δημιουργία ενός ταμείου, το οποίο θα χρηματοδοτηθεί από ειδικό τέλος, που θα επιβληθεί σε όλες τις επιχειρήσεις που, θεωρητικά, θα ευνοηθούν από την αύξηση του τουρισμού, που θα φέρουν αυτές οι αλλαγές στην ακτοπλοΐα και στην κρουαζιέρα. Είναι σωστό και δίκαιο αυτοί που θα ωφεληθούν, να πληρώσουν αυτούς που θα ζημιώσουν. Οι πόροι αυτού του ταμείου θα χρησιμοποιηθούν για την επανεκπαίδευση των παλαιών ναυτικών και τη στήριξη των εισοδημάτων τους. Με αυτή την πρακτική θα αποδυναμωθεί και η αντίσταση για την αλλαγή, που εύλογα θα υπάρξει.
Πιστεύουμε ότι μία ανταγωνιστική ελληνική ακτοπλοΐα δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από ξένες εταιρίες και το πιο πιθανό είναι να μπορεί να ανταγωνιστεί ισότιμα και σε γραμμές εκτός Ελλάδας (Βαλτική, Μάγχη κλπ).

Σκάφη αναψυχής

Η Ελλάδα είναι προικισμένη με ιδανική γεωγραφία για ιδιωτικό θαλάσσιο τουρισμό και θα μπορούσε να φιλοξενήσει εκατοντάδες σκάφη αναψυχής αλλοδαπών. Η ανικανότητα του ελληνικού κράτους να ξεχωρίσει τον πραγματικό νόμιμο επενδυτή από τον φοροφυγά ιδιώτη, το έχει αναγκάσει να νομοθετήσει εις βάρος της κατοχής ιδιωτικών σκαφών. Αυτό, σε συνδυασμό με την ανυπαρξία υποδομών σε μαρίνες έχει οδηγήσει τους ιδιοκτήτες αυτών των σκαφών στην Τουρκία. Πρότασή μας είναι η σύμπραξη ιδιωτικού με δημόσιο τομέα στην αναβάθμιση των μαρίνων στα νησιά, σύμφωνα με το μοντέλο μακροχρόνιας μίσθωσης, όπως έγινε στη μαρίνα του Φλοίσβου. Η γενικότερη πάταξη της πραγματικής φοροδιαφυγής θα επιτρέψει την κατάργηση των σκληρών μέτρων που αποτρέπουν την κατοχή και τον ελλιμενισμό αυτών των σκαφών στην Ελλάδα.

Λιμάνια

Υπάρχουν πάρα πολλά λιμάνια, τα οποία στην πλειοψηφία τους είναι υποβαθμισμένα. Πίσω από κάθε λιμάνι υπάρχει και μία εταιρία δημοσίου που το διαχειρίζεται, η οποία έχει τεράστια λειτουργικά έξοδα. Προτείνουμε να ενοποιηθούν αυτές οι εταιρίες, ώστε να μειωθεί δραστικά το λειτουργικό κόστος των λιμανιών ή κατά περίπτωση, να επιλεγεί διαφορετικό μοντέλο συνεργασίας με τον ιδιωτικό τομέα (ΣΔΙΤ). Δεν μιλάμε για εκχώρηση γης, αλλά για παραχώρηση χρήσης με υψηλό αντάλλαγμα. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να υπάρχει ένας οργανισμός λιμένων για την Αττική, που να επιβλέπει τα λιμάνια του Πειραιά, Λαυρίου, Ραφήνας κλπ ή με επιμέρους εξειδίκευση για το εμπορικό και το επιβατηγό κομμάτι.

Η Ναυτιλία μπορεί να συνεισφέρει τεράστια ποσά στην Ελληνική οικονομία, φτάνει να γίνουν τα αυτονόητα.