Εκτύπωση

Η παιδεία ασθενεί και δε θα αντέξει άλλους πειραματισμούς από τη νέα κυβέρνηση.

Συγγραφέας Κεντρική Αρθρογραφία (grarticles) στις . Καταχώριση Τροφή για Σκέψη

loverdos-arvanitopolos-660-620x320Άρθρο του Ιωάννη Παναγιωτόπουλου

Ο μικρότερος από τους μεγάλους ασθενείς, η παιδεία (ο μεγαλύτερος χωρίς συζήτηση είναι φυσικά η δημόσια υγεία), είδε τα χρόνια που πέρασαν να συμβαίνουν πολλά: βόγκηξε, ασθένησε βαρέως και τώρα είναι στο στάδιο του ετοιμοθάνατου.

Όχι ότι όλες οι αλλαγές που προωθήθηκαν από τους πεφωτισμένους υπουργούς ήταν για το πυρ το εξώτερον. Για να αναφερθούν και ορισμένα θετικά:

Επιτέλους οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί γύρισαν στα σχολεία. (Μερικοί βέβαια καλύτερα θα ήταν να μη γυρνούσαν ποτέ!). Αποσπάσεις (πριν των αυστηρά ημετέρων βέβαια) κόπηκαν και έγινε προσπάθεια «εξοικονόμησης» προσωπικού. (Ελέω ελλείψεων διορισμών). Από την άλλη, έγινε επίσης μια στροφή προς ένα πιο ελαστικό αναλυτικό πρόγραμμα που θα περιλαμβάνει διάφορες δράσεις εκτός του αυστηρά διδακτικού πακέτου ύλης. Έγιναν και άλλα, που δε θα χαρακτηρίζονταν ακριβώς θετικά, όμως πρωτόγνωρα.. Κάτι τέτοιο, ήταν η αξιολόγηση που προωθήθηκε. Σαν ιδέα ενός ξεκινήματος όμως, μόνο.

Συζητήστε αυτό το άρθρο στο χώρο του Φόρουμ (2 απαντήσεις).
Εκτύπωση

Εκλογές του παράλογου και της υποκρισίας

Συγγραφέας Κεντρική Αρθρογραφία (grarticles) στις . Καταχώριση Τροφή για Σκέψη

Για άλλη μια φορά στήνονται οι κάλπες του παραλόγου και της υποκρισίας. Έχουμε φοιτητικές εκλογές και οι φοιτητές ανά την Ελλάδα θα κληθούν να συμμετάσχουν σε μια πρόβα τζενεράλε για τις Ευρωεκλογές. Η πολιτικοποίησή τους μετατράπηκε σε ένα κακέκτυπο της χυδαίας πολιτικής διαμάχης που δίνουν και τα κόμματα της μεγάλης πολιτικής αρένας. Αντί οι νέοι να προτείνουν μια νέα πολιτική σκέψη, εντάσσονται σε στρατόπεδα-μαντριά υπηρετώντας τις επιταγές των πολιτικών προϊσταμένων τους. Ψήφοι που αγοράζονται με σφηνάκια και 5άρια στα μαθήματα, πλαίσια αρχών εκτυπωμένα από τα κομματικά επιτελεία, συμπλοκές φοιτητών και υβριστικά συνθήματα είναι λίγα από τα events που συνοδεύουν κάθε χρόνο τις φοιτητικές εκλογές.

Όχι δεν είναι πολιτική έκφραση αυτή η διαδικασία, είναι τα πλοκάμια του πολιτικού κατεστημένου, που μαζεύει ψηφαλάκια, στρατολογεί και εκπαιδεύει - με τους κανόνες που και το ίδιο λειτουργεί - τον πολιτικάντη του μέλλοντος: τραμπούκο, λαϊκιστή, αγράμματο, αλλά με ντοκτορά στη κομματική λαμογιά.

Οι φοιτητοπατέρες ως δια μαγείας ενδιαφέρονται για τα προβλήματά των φοιτητών λίγες μέρες πριν τις εκλογές. Τα τηλέφωνα παίρνουν φωτιά. Τι πραγματικά όμως πέτυχε τόσα χρόνια αυτό το κομματικοποιημένο και διεφθαρμένο φοιτητικό κίνημα; Τα Πανεπιστήμια μας έχουν οδηγηθεί σε τέλμα και δε γίνεται καμία προσπάθεια να ξεκολλήσουν. Οι παρατάξεις τόσα χρόνια το μόνο που ζητούσαν ήταν περισσότερα χρήματα, περισσότερα προνόμια, ευκολότερα πτυχία. Ίσως σε μια μελλοντική κατάληψη, απαξιωμένα όπως είναι, δε θα ενδιαφερθεί κανένας να ξανανοίξουν.

Εκτύπωση

Ευρωπαϊκή Ένωση. Η γνωστή - Η άγνωστη

Συγγραφέας Παναγιώτης ΑΛΕΒΑΝΤΗΣ (alevapa) στις . Καταχώριση Τροφή για Σκέψη

Παναγιώτης Ε. ΑΛΕΒΑΝΤΗΣ, φυσικός, στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

 
Οι απόψεις που εκφράζονται στο παρόν άρθρο ανήκουν αποκλειστικά στον συντάκτη και δεν εκφράζουν ούτε δεσμεύουν με κανένα τρόπο την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

 

Ιστορική εξέλιξη της ΕΕ

Από το μύθο στη δεκαετία του 1950. Σύμφωνα με το μύθο η Ευρώπη ήταν μια όμορφη πριγκίπισσα που γεννήθηκε κάπου στον σημερινό Λίβανο. Τα ιδιαίτερα όμορφα και πλατιά της μάτια, από τα οποία και βγήκε το όνομά της («ευρ-ώπη») τράβηξαν την προσοχή του Δία, του βασιλέα των θεών. Αμέσως μεταμορφώθηκε σε άσπρο ταύρο και απήγαγε την όμορφη Ευρώπη ενώ αυτή έπαιζε με τις φίλες της στην παραλία. Μεταφέροντας το πολύτιμο φορτίο του ο ταύρος διέσχισε κολυμπώντας την Ανατολική Μεσόγειο και έφερε την Ευρώπη στην Κρήτη όπου το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά, τον Μίνωα, τον Σαρπηδόνα και τον Ραδάμανθυ. Τα παιδιά μεγάλωσαν και έγιναν βασιλιάδες και δικαστές και κυβέρνησαν την Κρήτη – ο δικαστής Μίνωας έδωσε το όνομά του στον Μινωικό πολιτισμό ενώ η ήπειρος στην οποία ανήκει η Κρήτη ονομάστηκε Ευρώπη.

europiΑν λοιπόν η Ευρώπη πήρε το όνομα μιας, κατά κάποιον τρόπο, παράνομης μετανάστριας δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η μετανάστευση, ιδίως η παράνομη, αποτελεί ακόμη και σήμερα σοβαρό ζήτημα για την Ευρωπαϊκή ήπειρο. Η προσεκτική παρατήρηση οποιουδήποτε από τα πολυάριθμα έργα τέχνης που απεικονίζουν την απαγωγή της Ευρώπης, από τα αρχαία ελληνικά ή ρωμαϊκά μωσαϊκά μέχρι τους πίνακες και τα γλυπτά μεγάλων δασκάλων όπως ο Ραφαήλ ή ο Μιχαήλ Άγγελος, μας υπενθυμίζει αμέσως τα μεγάλα ζητήματα τα οποία αντιμετωπίζει και σήμερα η Ευρώπη: γεωργία, ανθρώπινα δικαιώματα, έννομη τάξη, πολιτική για τη θάλασσα και πολλά άλλα. Και δεν πρέπει να εκπλήσσει το γεγονός ότι ένα αντίγραφο του θρόνου του Μίνωα υπάρχει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στις Κάτω Χώρες. Η σημερινή Ευρώπη είναι πάνω απ’ όλα μια Ένωση που στηρίζεται στην έννοια της έννομης τάξης και του δικαίου.

Εκτύπωση

Ποιός θα πληρώσει την «έξοδο στις αγορές»;

Συγγραφέας Κεντρική Αρθρογραφία (grarticles) στις . Καταχώριση Τροφή για Σκέψη

parable-of-teh-blind-leading-the-bling-1568-bruegelΆρθρο του Κωστή Λυμπουρίδη

 

Από την Τρόικα δανειζόμαστε με επιτόκιο κάτω από 2% και τους λέμε συνεχώς «τοκογλύφους δανειστές». Αν βγούμε στις αγορές και δανειστούμε με πάνω από 6%, πρέπει να το ονομάσουμε «επιτυχία»;

Η «έξοδος στις αγορές» είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο που διακινεί η Κυβέρνηση. Έχοντας παγώσει κάθε μεταρρύθμιση, έχοντας φορολογήσει εξοντωτικά τους πάντες και τα πάντα, με εκατομμύρια ανασφάλιστους και άλλους τόσους να αδυνατούν να πληρώσουν φόρους, χαράτσια, ή και ρεύμα, η Κυβέρνηση φαίνεται ότι θα επιχειρήσει λίγο πριν τις ευρωεκλογές να «βγει στις αγορές», προκειμένου να διατυμπανίσει ότι η κρίση τελείωσε και θα ξαναφάμε με χρυσά, δανεικά όμως, μαχαιροπήρουνα.